Kurk Op Rol

Normaal gesproken zou ik blij zijn met de opmerking dat iemand zojuist kurk is gaan verzamelen in Australië met de traagheid die normaal gesproken voorbehouden is aan een bezoeker in Schotland die beweert het monster van Loch Ness te hebben gezien. Maar verdomme, ik zou het deze keer verkeerd begrijpen, want een paar weken geleden hebben twee Portugese heren, beiden Manuel genaamd, die hun brood verdienen met zulke dingen, de bast gestript van de helft van Australië's enige echte kurkeikenplantage. Volgend jaar komen ze terug om de klus af te maken.

Negen hectare kurkbomen, tegenwoordig bekend als de Glenloch-kurkeikplantage, bevinden zich in Stromlo Forest in Canberra en zijn vrijwel het enige kurkbos op het zuidelijk halfrond. Het bos is aangelegd door een Amerikaan, Sir Walter Burley Griffin, die zo'n negentig jaar geleden vooruitziend genoeg was om zich voor te stellen dat de mensen van Canberra misschien iets nodig hadden om hun lokale wijnen te verzegelen veertig jaar vóór de eerste bekende wijnaanplantingen in de regio in Narrabundah.

Hoewel kurkeiken doorgaans in staat zijn om hun eerste oogst rond de 25 jaar te produceren, heeft het gebrek aan lokale expertise in de kurkafdeling geleid tot verwaarlozing en degradatie van het bos, tot het punt waarop de bomen moesten worden verwijderd. In samenwerking met ACT Forests, en op aandringen van de lokale wijnmaker Ken Helm, stapten we in bij een grote Portugese kurkproducent, Amorim, die de voordelen zag van het inbrengen van zijn kennis en middelen voor dit unieke project.

Afgelopen mei onderzocht een van de eikenexperts van Amorim het bos en stelde voor om enkele bomen te verwijderen omdat de oorspronkelijke beplanting soms te dichtbij stond. Hij adviseerde ook dat om het bos in productie te brengen vanaf dit jaar regelmatig om de negen jaar zou moeten worden gekapt.

Hoewel het grootste deel van de oogst van dit jaar niet voldoet aan de standaard voor wijnkurken, is er genoeg om zo'n drie- tot vierduizend kurken te maken, met voldoende resten om te voldoen aan de productie van placemats en onderzetters voor de verkoop via Canberra's steeds groter wordende aantal kleine wijngaarden.

Schattingen geven aan dat er rond 2010 genoeg kurk aan de bomen zal zijn om elke negen jaar ongeveer 750.000 kurken te produceren, genoeg om ongeveer 60.000 kisten van Canberra's regionale wijn te verzegelen.

https://kurk-winkel.nl/
2. Kurkisolatie voor vloeren
Kurkisolatieplaten kunnen eenvoudig op een betonnen ondervloer worden gelijmd. Zeker als de vloer van uw huis uit vloerbedekking bestaat, zijn kurkplaten de beste vloerisolatiematerialen. Bovendien zijn deze boards slijtvast en voelen ze warm aan.

3. Kurkkorrels
Kurkkorrels zijn gemakkelijk te verwerken. Ze hebben meestal een grootte tussen de 1 en 10 millimeter. Hierdoor zijn ze perfect toepasbaar in kieren (bijvoorbeeld kieren tussen het plafond en de vloer van de bovenliggende verdieping). Ook voor het isoleren van spouwmuren wordt kurkgranulaat veelvuldig gebruikt.

Voordelen:


Kurk is zeer waterdicht en bestand tegen vocht en rot. Kurkisolatie is daarom interessant in ruimtes als de keuken en badkamer.

Bij het kiezen van een isolatiemateriaal negeren mensen vaak de aantrekkelijkheid van het materiaal voor termieten. Dit is echter een belangrijke eigenschap die in de toekomst voor veel problemen kan zorgen. Kurkisolatie is volkomen onaantrekkelijk voor muizen en termieten.

Kurkisolatie behoort tot brandklasse B2, wat ‘uiterst brandveilig’ betekent. Isolatiematerialen zijn onderverdeeld in brandklassen van A tot en met F; A betekent onbrandbaar, terwijl F staat voor zeer ontvlambaar.
De isolatiewaarde van kurk is zeer goed. De Lambda-waarde is 0,038-0,040 W/mK.

Omdat kurk ook een uitstekend geluidsisolerend materiaal is, is het overal perfect toepasbaar – vooral op de straatgevel. Zo heb je geen last meer van geluid van buitenaf.

Tot slot had kurk een hoge duurzaamheid. De isolatiewaarde ervan neemt in de loop van de tijd nauwelijks af.

_________________